وقتی از غریبی ات می شنوم

وقتی تنهایی ات را می بینم

وقتی تلاشت برای انفجار فغان را حس می کنم

و وقتی نسیم معطرت به مشامم می رسد

چگونه می توانم به یادت نباشم و وجود ارزشمندت را فراموش کنم.

پس بودنت را باور دارم و عشقت را می ستایم

زیرا به درستی یافتم که جز تو و خدای تو کسی سزاواراین چنین ستایشی نیست