قلب من !
مصائب خویش را آشکار مساز ، تا اگر دریاها خروشیدند و آسمانها فروریختند ،
تو ایمن باشی.
عشقی که هر روز تازه تر نشود ، اندک اندک به عادت تبدیل می گردد و رنگ بردگی به خود می گیرد.
** جبران خلیل جبران **
* و اما دلنوشته ...
سلام
خیلی از دوستان وبلاگ درست می کنن تا توش حرف دلشونو بنویسند
اما یکیشون حرف قشنگی زده بود که حرف دلو نمی شه به هرکسی زد
و نباید هر جایی نوشت تا همه بخونن و راجع به درددلت نظر بدن .
اما با این همه ، من اینکارو می کنم هرچی تو دلمه و قلم مجوز نوشتن داره ، می نویسم .
حرفای دلمو می نویسم کسی که با خوندنش به راز جوشش درونم پی ببره
و اینو بفهمه که چه دردی می کشم لیاقت همدلی رو داره ...
اشتباه دوستمون این بود که فکر می کرد با خوندن یا شنیدن یه مطلب که اسمشو درددل گذاشتند
میشه به دل کسی رخنه کرد و محرم شد
اما اینطور نیست ...
فقط یه همدل و یه همراز و یه هم زبونه که خوب درکت می کنه...
درون ها تیره شد
باشد که از غیب چراغی برکند خلوت نشینی
